Wymagający klienci to poważny problem. Dokąd zmierza polska logistyka?

Sektor logistyki w Polsce jest oceniany jako dobrze rozwinięty na tle innych rynków europejskich – uważa tak 7 na 10 badanych firm, jednocześnie z tym stwierdzeniem nie zgadzają się 2 na 10 organizacji. Ponad połowa respondentów postrzega logistykę w Polsce jako branżę innowacyjną (57%), podczas gdy tylko 18% nie zgadza się z tą opinią.

Polska wyróżnia się też w oczach badanych jako atrakcyjna lokalizacja dla nowych inwestycji – aż 75% ocenia jej konkurencyjność w obszarze logistyki bardzo wysoko. Odpowiedzi negatywne stanowią łącznie 13% odpowiedzi, co wskazuje na niewielki odsetek sceptyków. Respondenci ocenili również, w jakim stopniu polska infrastruktura logistyczna wspiera sprawne funkcjonowanie łańcuchów dostaw. Pozytywną ocenę w tym zakresie wyraziło 60% firm.

Respondenci jednoznacznie podkreślają wysoką jakość usług oferowanych przez firmy logistyczne w Polsce – 78% badanych ocenia ją pozytywnie. Za istotny atut sektora uznawana jest też dostępność wykwalifikowanej kadry (64%), choć w tym obszarze widoczny jest także znaczący udział odpowiedzi neutralnych (24%), co może wskazywać na zróżnicowane doświadczenia firm. Jednocześnie 12% respondentów postrzega braki kadrowe jako realne wyzwanie.

Logistyka w Polsce jest również oceniana jako sektor relatywnie dobrze radzący sobie z presją kosztową, regulacyjną i wymogami zrównoważonego rozwoju (53%).

Perspektywy rozwoju logistyki w Polsce są oceniane zdecydowanie pozytywnie, 69% respondentów spodziewa się dalszego wzrostu sektora w najbliższych latach.

W badaniu zapytano także respondentów o planowane wzrosty obrotów firm. Jedynie 2% organizacji nie zakłada wzrostu obrotów w bieżącym roku, co stanowi wyraźną poprawę w porównaniu z 2025 r., kiedy taki brak wzrostu deklarowało 18% badanych. Rośnie również odsetek firm planujących najbardziej dynamiczny rozwój – wzrosty przekraczające 50% zakłada 7% respondentów, czyli o 6 pp. więcej niż rok wcześniej. Jednocześnie 33% ankietowanych prognozuje wzrosty poniżej 10%, co oznacza spadek o 17 pp. w ujęciu rok do roku.

Wyniki badań przedstawiają sektor logistyki w Polsce jako dojrzały, konkurencyjny i odporny, ale jednocześnie coraz bardziej wymagający. Nie zaskakuje wysoka ocena jakości usług, infrastruktury czy atrakcyjności inwestycyjnej Polski, bo jest to efektem wieloletnich inwestycji w zasoby logistyczne. Ciekawe jest jednak zestawienie tego optymizmu z dość neutralną oceną własnej pozycji firm wobec konkurencji. Moim zdaniem świadczy to o dużej intensywności rywalizacji. Cały rynek bowiem podniósł standardy, więc nawet dobre wyniki nie muszą już dawać wyraźnej przewagi – ocenia Arkadiusz Kawa, prof. Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu i prezes Spółki Celowej Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu.

Za najbardziej odczuwalne wyzwania badani uznają rosnące wymagania klientów – ponad 60% respondentów ocenia je jako poważny lub bardzo poważny problem. Wysoko w hierarchii trudności znajdują się również wysokie koszty logistyki, które dla 44% firm stanowią istotne obciążenie, a także presja regulacyjna (44%) i wymogi zrównoważonego rozwoju (43%).

Umiarkowanie problematyczne pozostają kwestie operacyjne. Zwroty e-commerce oraz wsparcie procesów logistycznych przez systemy IT są częściej postrzegane jako wyzwania średniego poziomu niż jako problemy krytyczne.

Za relatywnie najmniej uciążliwy problem respondenci uznają niewłaściwy poziom zapasów – 44% ankietowanych wskazuje, że to wyzwanie nie występuje lub ma bardzo niewielkie znaczenie.

Wyniki badania wskazują, że choć niedobór wykwalifikowanej kadry nie jest dziś postrzegany jako najbardziej krytyczne wyzwanie (ok. 29% wskazań na poziomie wysokim), jego znaczenie rośnie w sposób pośredni poprzez wpływ na inne obszary funkcjonowania logistyki. Szczególnie widoczne jest to w kontekście rosnących wymagań klientów, które ponad 60% firm uznaje za poważny problem, oraz rosnącej presji kosztowej. W efekcie wysoka konkurencja o najwyższą jakość usługi połączona z presją kosztową rodzi konieczność wdrażania automatyzacji, odpowiedniego doboru kadr, a jednocześnie utrzymanie elastyczności i zdolności do odpowiedzi na wymagania klientów. Branża zmaga się nie tylko z brakiem pracowników, ale przede wszystkim z niedopasowaniem kompetencji. Wyzwania związane z digitalizacją (systemy IT), obsługą e-commerce czy wymogami regulacyjnymi i ESG wskazują na rosnące zapotrzebowanie na nowe umiejętności – analityczne, technologiczne i związane z zarządzaniem złożonymi procesami – ocenia Kamil Sadowniczyk, dyrektor Manpower.

Za technologie o największym potencjale rozwoju polskiej logistyki respondenci uznają analitykę danych (72% ocenia jej wpływ jako duży lub bardzo duży), automatyzację i robotyzację (65%) oraz sztuczną inteligencję (57%).

Wysoko oceniane są również chmura danych, internet rzeczy oraz uczenie maszynowe. Znacznie bardziej ostrożne podejście widoczne jest wobec technologii takich jak blockchain, AR/VR, druk 3D czy drony.

Plany inwestycyjne firm logistycznych koncentrują się przede wszystkim na takich technologiach, jak automatyzacja i robotyzacja (58%), analityka danych (55%) oraz sztuczna inteligencja (54%). Na drugim biegunie mamy z kolei technologie takie jak drony (28%), blockchain (29%) czy rozszerzona i wirtualna rzeczywistość (30%), które pojawiają się rzadziej w planach inwestycyjnych.

Największymi barierami we wdrażaniu nowych technologii w logistyce pozostają wysokie koszty inwestycji (61%), które stanowią główny czynnik ograniczający tempo transformacji cyfrowej. Istotnym wyzwaniem jest także integracja nowych rozwiązań z już funkcjonującymi systemami IT (47%) oraz dopasowanie technologii do specyfiki działalności firmy (43%).

Obraz branży logistycznej wyłaniający się z badania to sektor operacyjnie dojrzały, ale cyfrowo wciąż fragmentaryczny – nieustandaryzowany i niezintegrowany. Firmy działają efektywnie, mają rozwiniętą infrastrukturę i kontrolę procesów, jednak transformacja technologiczna ma ograniczony zakres. Wysokie deklaracje inwestycji w AI i analitykę danych nie oznaczają jeszcze gotowości do ich wykorzystania w szerokim zakresie. Dane są rozproszone, a integracja systemów pozostaje wyzwaniem, tak jak i kompetencje w obszarze analityki – ogranicza to zdolność skalowania. W praktyce oznacza to, że AI funkcjonuje dziś głównie w formie punktowych wdrożeń, a nie jako standard organizacyjny. Koszty i integracja są wskazywane jako główne bariery, ale w istocie odzwierciedlają głębszy problem – złożoność środowisk IT i brak podejścia platformowego. Wysokie koszty wynikają z utrzymywania rozproszonych, często przestarzałych systemów, a trudności integracyjne z braku standardów i wyspowej architektury. W perspektywie najbliższych 2–3 lat transformację przyspieszą trzy czynniki: platformizacja danych umożliwiająca naturalne skalowanie AI, standaryzacja integracji w łańcuchach dostaw oraz rosnąca presja kosztowa i kadrowa wymuszająca automatyzację – mówi Marcin Gielniewski, Government Technology Strategist Microsoft.

Kluczowe bariery we wdrażaniu technologii (odpowiedzi dla „wdrożenie jest problemem” oraz „wdrożenie jest bardzo dużym problemem”. N = 235-238)

Źródło: Raport „Dokąd zmierzasz, logistyko? Edycja 2026”, ManpowerGroup

Największymi wyzwaniami w obsadzaniu miejsc pracy w logistyce pozostają presja kosztowa i oczekiwania płacowe kandydatów. Firmy najczęściej wskazują na rosnące koszty zatrudnienia (60%), zbyt wysokie oczekiwania finansowe kandydatów (53%) oraz brak wymaganych kompetencji miękkich kandydatów (45%).

Na równym poziomie (43%) firmy wskazują brak wymaganych kompetencji twardych u kandydatów, wysoką konkurencję o pracownika i trudności w pozyskaniu pracowników na pracę zmianową.
W ciągu ostatnich sześciu miesięcy firmy logistyczne największe trudności miały z obsadzaniem stanowisk operatorów wózków i maszyn (88%), kierowców (72%) oraz spedytorów (51%).

Pod kątem rynku pracy mamy do zaadresowania kilka istotnych obszarów. Respondenci wskazują nie tylko na wyzwania związane z dostępnością odpowiednich zasobów, ale też z poziomem kompetencji, podkreślając braki umiejętności miękkich, jak i technicznych w prawie takiej samej skali, co oznacza, że organizacje muszą działać wielowymiarowo. Bardzo dobrym sygnałem jest koncentracja na rozwoju obecnych pracowników, gdzie aż 44% firm już inwestuje w upskilling pracowników, a 39% decyduje się na reskilling i przygotowanie do zupełnie nowych ról. Uzupełnieniem tych działań jest zwiększenie znaczenia automatyzacji, na które wskazuje aż 28% badanych. Jednocześnie, widzimy również w wynikach wzrost znaczenia pozyskiwania talentów z rynku, choć nadal nie jest to dominujące rozwiązanie – deklaruje je obecnie niemal 1/3 badanych. Zwiększa się chęć do elastycznego czasu i form zatrudnienia, co jest istotnym elementem rozwoju dla wciąż jednak standardowego podejścia na rynku dotyczącego zatrudnienia w pełnym wymiarze. Obecnie 42% badanych wskazuje, że stosowane jest już zatrudnienie na część etatu, z formy pracy tymczasowej korzysta 37% respondentów – dodaje Luiza Luranc, dyrektor sprzedaży ManpowerGroup Polska.

Elastyczne formy zatrudnienia są w badanych organizacjach dość powszechne, przy czym najczęściej stosowane jest zatrudnienie w niepełnym wymiarze czasu pracy (42%) oraz praca tymczasowa (37%). Rzadziej firmy korzystają z outsourcingu (25%) oraz contractingu (15%).

W większości firm udział elastycznych form zatrudnienia pozostaje umiarkowany – dla blisko 40% stanowią one mniej niż 10% całkowitego zatrudnienia, a dla podobnej grupy mieszczą się w przedziale 10–30%.

Respondenci podkreślają przede wszystkim operacyjne korzyści elastyczności. Najczęściej wskazywane są większa elastyczność działania organizacji oraz lepsze dopasowanie zasobów pracy do zmiennych potrzeb. Niemal co drugi badany dostrzega także wpływ elastycznych form zatrudnienia na łatwiejsze pozyskiwanie i utrzymanie pracowników.

Polska na tle Europy wciąż przechodzi ewolucję w podejściu do elastyczności. Choć w logistyce wskaźniki są obiecujące: 42% firm stosuje niepełny etat, a 37% pracę tymczasową, to na tle dojrzałych rynków zachodnich, gdzie modele kontraktowe są standardem strategicznym, mamy wiele do nadrobienia. W Polsce w formie pracy tymczasowej pracuje niespełna 1% zatrudnionych, w przeliczeniu na pełne etaty, podczas gdy średnia unijna wynosi 2%. Liderami są tu kraje takie jak Irlandia i Niderlandy, gdzie współczynnik ten znacznie przekracza 3%. Musimy mieć na uwadze wyzwania, które niesie demografia i rosnące oczekiwania kandydatów w obszarze work-life balance. Szacuje się, że z sektora TSL w wyniku procesów demograficznych w ciągu dekady ubędzie około 150 tysięcy pracowników. Przygotowanie się na ten deficyt wymaga wyjścia poza logistykę procesów. Kluczowe będzie budowanie kultury organizacyjnej uwzględniającej potrzeby pracowników, rosnącą potrzebę elastyczności i wykorzystanie technologii. Firmy muszą zainwestować w cyfrowe narzędzia oraz kompetencje liderskie, pozwalające efektywnie zarządzać „miksami talentów”: pracownikami stałymi, tymczasowymi i kontraktowymi – ocenia Agnieszka Zielińska, dyrektor Polskiego Forum HR.